Part : 2 (ข้อตกลง)

และแล้วการเริ่มต้นสำหรับชีวิต ไฮสคูลปี 1 ในรั้วโรงเรียนวะระอุโนะโคะเอะ ก็ล่วงเลยผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ เหตุการณ์ดำเนินไปอย่างราบเรียบรวมทั้งพวก MEUN ที่ไม่มีการทะเลาะวิวาทกับใครอีกเลย น่าสงสัยจริงที่มีอัน MEUN อารมณ์เย็นเยือกอย่างน่าเหลือเชื่อ ส่วน JAUMA คุงก็เหมือนกับอยู่คนละโลกกับพวก MEUN AMAI คุงก็ยังแค้นเรื่องพัดอยู่ไม่เลิก แต่ก็ยังดิ้นด้นไปหาพัดอันใหม่มาจนได้ และตอนนี้ก็เป็นช่วงบ่ายคาบแรกของช่วงบ่ายก็คือชั่วโมงพละ

ขี้เกียจเปลี่ยนชุดจังเลยอ่ะ อีกอย่างฉันเกลียดวิชาพละที่สุด AMAI พูดพร้อมกับใช้มือสะบัดผมช่อหนี่งที่ดูยาวกว่าเพื่อนไปข้างหลัง

ถ้าขี้เกียจนักก็ไม่ต้องเปลี่ยนสิ MEUN พูด

ก็อยากอ่ะนะ เธอจะยอมโดนวิ่งรอบสนาม 10 รอบแทนฉันมั๊ยล่ะ AMAI พูดแกมประชด MEUN ไม่สนใจเดินออกจากห้องไปที่ห้องเปลี่ยนชุดพร้อมกับคนอื่น

ที่ AMAI ไม่ชอบวิชาพละมาตั้งแต่ไหนแต่ไรก็เพราะคงกลัวแดดทำให้หน้าเสียล่ะมั้งKCITO พูด

ไม่หรอก คงเป็นพวกชอบกีฬาในร่มล่ะมั้ง RURI จังพูด ทั้งสองคนพูดถึง AMAI กันอย่างขบขัน

ในห้อง

AMAI คุง ซึ่งก็ยังยืนลังเลอยู่กับการเปลี่ยนชุด เขาคงจะลืมไปว่าชั่วโมงนี้ไม่ได้ลงภาคสนามแต่จะเปลี่ยนมาลงสนามในร่มแทน โดยฝึกกับ เขาคงจะดีใจที่ได้เล่นกีฬาในร่มเนอะ

ระหว่างที่เขากำลังจะก้าวออกจากห้องตรงไปห้องเปลี่ยนชุด จู่ๆ AMAI คุงก็สะดุ้งเฮือกเสียววาบที่แผ่นหลัง เขาหันควับ

ปรากฏว่า JAUMA คุงนั่งจ้องเขาอยู่นั่นเอง

ไอนี่มันนั่งอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ AMAI คุงคิดในใจ อันที่จริง JAUMA คุงก็นั่งอยู่ตรงนั้นไม่ได้ออกจากห้องไปไหนตั้งแต่แรกแล้ว

AMAI คุงเริ่มรู้สึกหวาดๆ ที่ต้องอยู่ตามลำพังกับ JAUMA

...................................... (ความรู้สึกกดดันของ AMAI)

กึก

ว๊ากกกกกกกกกกกกกก!

จู่ๆ JAUMA คุงก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ทำให้ AMAIคุงถึงกับผวาตกใจร้องออกมาพร้อมกับรีบเก็บพัด (อันใหม่)เข้ากระเป๋ากางเกงทันที

นายมัวทำอะไร ทำไมไม่ไปเปลี่ยนชุดล่ะ JAUMA คุงพูด

ฉ....ฉ....ฉันก็กำลังจะไปเนี่ยแหล่ะ (ปากสั้น) AMAI คุงพูด

ก็ไปสิ JAUMA คุงพูด

รู้แล้วน่า นายไม่ต้องมาสั่ง ! พอพูดจบ AMAI คุง ก็รีบวิ่งปรู๊ดออกจากห้องทันที

ณ. โรงพละ (ในร่ม) ทุกคนกำลังเล่น อยู่

ไง ยอมเปลี่ยนชุดแล้วเหรอMEUN พูดกับ AMAI ที่วิ่งกระหืดกระหอบมา

โอย เหนื่อยชะมัดยาด ! ทำไมไม่มีใครบอกฉันว่าใช้สนามในร่ม ให้ฉันวิ่งหาอยู่ข้างนอกอยู่ได้

ทีหลังก็ไปเปลี่ยนชุดพร้อมคนอื่นสิ จะได้ไม่หลงไง RURI จังพูด

เออ ใช่ ! เมื่อกี่ตอนฉันอยู่ในห้อง ฉันเห็นไอหัวแดงนั่นยังนั่งอยู่เละล่ะ

คำพูดประโยคนั้นของ AMAI ทำให้ MEUN ที่กำลังเล่น อยู่กระโดดพลาดคางกระแทกกับขอบ

โห MEUN พอพูดถึงไอหัวแดงถึงกับกระโดดพลาดเลยเหรอKCITO พูด

ทุกคนต่างหันมอง MEUN แต่เธอกับลุกขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น AMAI คุง เริ่มพูดต่อ

หยึ๋ยยยยย ตอนที่ฉันอยู่ในห้องกับไอหัวแดงนั่นสองคนมันเป็นช่วงเวลาที่น่าสะอิดสะเอียดขนลุกขนพองเป็นบ้าเลยล่ะ หมอนั่นนะมันจ้องฉันด้วย น่ากลัวเป็นบ่าเลยล่ะ

นี่ AMAI นายอยากจะพูดอะไรกันแน่KCITO พูดอย่างอดไม่ได้ที่จะต้องยืนฟัง AMAI พร่ำไม่หยุด

โอ่ะ ใช่สิ ฉันว่านะ หมอนั่นมันทำตัวแปลก ๆ ลับๆ ล่อๆ ยังไงก็ไม่รู้สิAMAI คุงพูด

ลับๆ ล่อๆ .....ยังไง ECITO พูด

พวกเธอไม่สังเกตหรือไง ตั้งแต่มันเข้าโรงเรียนนี้มายังไม่เห็นหมอนั่นมันจะคุยกับใครเลย แถมเวลาไปไหนมาไหนก็ชอบทำลับๆ ล่อๆ คนเดียวอยู่เรื่อยAMAIคุงพูด

พอทีเถอะ ! เมื่อไหร่นายจะหยุดพูดถึงมันชะที ฉันรำคาณว้อย !MEUN โพล่งออกมาหลังจากยืนเงียบอยู่นานและเข้าไปกระชากคอเสื้อนอง AMAI

ฮึ AMAI ปัดมือของ MEUN ออกและพูดต่อ และตอนนี้ มันก็ยังนั่งอยู่ที่ห้องคนเดียว ฉันคิดว่า .......

พวกเราน่าจะหาวิธีแก้แค้นไอหัวแดง

หา ?

AMAI, MEUN และ ECITO ทุกคนหันไปมองหน้า RURIจังแบบแปลกใจ ไม่คิดว่าลูกคุณที่มีจิตใจสะอาดใสบริสุทธิ์ จะพูดประโยดแบบนั้นออกมาได้

MEUN ตาลุกวาว

หึ ใช่ ! RURIจังพูดถูกต้องแล้ว โห้ตายสิ เพราะ RURI จังพูด (ความคิดในหัวของ MEUN) ออกมา ทำให้ฉันอยากจะแก้แค้นมันเร็วๆ นัก !

MEUN กัดพันกรอดที่ RURIจังพูดประโยดที่มันแทงใจดำอย่างจัง เธออยากจะแก้แค้น JAUMAจนใจจะขาด

AMAI รู้สึกเสียววูบกับคำพูดของ RURI จังเหมือนกับ ใช่แล้ว เราต้องแก้แค้นที่มันทำกัลป์ (พัด) เรา (เข้าใจว่า AMAIคุงคงตั้งใจจะพูดอย่างอื่นมากกว่าตรง ฉันคิดว่า....นั่นแหล่ะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า AMAI คุงตั้งใจจะพูดอะไร.........อ้าว)

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ทุกคนก็มุ่งออกจากโรงพละทันที (หมายถึง MEUN กับ AMAI แค่สองคนน่ะ)

เอ๋ ด.......เดี๋ยวก่อน AMAI, MEUN จะไม่รอเช็กชื่อกับอาจารย์ก่อนเหรอKCITO พูด

MEUN กับ AMAI หันกลับมาตอบพร้อมกัน ไม่ แล้วก็เดินออกไป

ให้ตายสิ แล้วสองคนนั่นคิดวิธีที่จะแก้แค้นเจ้าหัวแดงนั่นได้แล้วเหรอRURI จังกับ KCITO ตัดสินใจที่จะไม่ตามไปดีกว่า

เมื่อ MEUN กับ AMAI เดินไปถึงห้องก็พบแต่ความว่างเปล่า

อ้าว ไม่อยู่ซะแล้วAMAI พูด

ไหนนายบอกว่ามันอยู่ในห้องไงMEUN โพล่ง

เจ้านั่นมันก็มีขา มันก็ต้องเดินไปไหนอยู่แล้ว ! AMAI ตวาด MEUN ของขึ้น

OK ! ถ้านายรู้มากนักงั้นบอกมาสิว่ามันใช้ขาเดินไปที่ไหนMEUN พูด

AMAI คุงครุ่นคิดก่อนพูดขึ้นมาว่า

ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

ทั้งคู่ตรงไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีโดยที่ MEUN ไม่ค่อยเต็มใจนักแต่ก็ไม่รู้ว่าเหมือนกันว่าจะไปหาหมอนั้นที่ไหนอีกในโรงเรียนนี้

ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าชาย

เงียบแบบนี้ จะมีมนุษย์อยู่ชักคนมะMEUN พูด

ชุ่ว เงียบก่อนAMAI บอกให้ MEUN เงียบแล้วค่อยๆ ย่องไปยังอีกฟากนึงของห้อง (ในห้องแบ่งเป็นล็อกเกอร์ออกเป็นสองโซน)

อ๊ะ เจ้านั่น.......MEUN พูด

JAUMAคุงอยู่ในห้องเปลี่ยนเสือผ้าจริงๆ และก็กำลังเปลี่ยนชุดอยู่ไปเป็นชุดพละ

ทั้งสองจ้อง JAUMA แบบไม่วางตา (ยังกับพวกวิปริตแอบดูคนเปลี่ยนเสื้อผ้าแหน่ะ)

ฮ..เฮ้ย M .. MEUN ฉ...ฉันว่าหมอนั่นมันแปลกๆ นะAMAI พูดพร้อมกับเอามือขยี้ตา

น...นายก็เห็นเหมือนฉันใช่มะ AMAIMEUN จ้อง JAUMA ที่ตอนนี้เปลือยจนเหลือแต่ชุดชั้นในจนตาแทบถลน

ท..ทำไม ม...หมอนี้นมันมีเหมือนแกเลยวะ MEUN AMAI พูด

ทั้งสองคนจ้องหน้ากันก่อนจะตะโกนออกมาจนลั่นไปทั้งอาคารเรียนว่า ....

ไอหัวแดงนั่น เป็นผู้หญิงงงงงงง !!!!!!!!!!!!!!!

โรงพละ

อ้าว MEUN กับ AMAIไม่อยู่เหรอ

อาจารย์ถามขึ้นในขณะกำลังเช็คชื่อนักเรียน

เอ่อ ค....คือว่า....KCITO กำลังพยายามอย่างเต็มที่ๆ จะคิดข้ออ้างให้สองคนนั่น

เหวอออออออออออออออออ !!!!!!!

เสียงอะไรนะ จุ่ๆ ก็มีเสียงร้องดังขึ้น

ทุกคนตกใจกับเสียงเอะอะที่ได้ยิน และกรูกันออกจากโรงพละเพื่อหาต้นเสียง

ม....มันดังมาจากบนอาคารเรียน ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า !!!!!

พวกแก .....

ม....ไม่อยากเชื่อสายตาเลย นายเป็นผู้หญิงจริงๆ

JAUMA ทรุดฮวบไปกับพื้นและพยายามเอาเสื้อผ้าคลุมร่างไว้

MEUN กับ AMAI ตกใจจนตาค้างกับภาพที่เห็น แต่คนที่ช็อคที่สุดเห็นจะเป็น MEUN

เกิดอะไรขึ้น !!!!!!

ทุกคนในห้องต่างวิ่งกรูกันเข้ามาจนเต็มห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น

JAUMA......

อย่านะ !!!!!อย่ามองนะ !!!!!!!!! JAUMA น้ำตาไหลพรากออกมา โอว.....

น....นี่มันเรื่องอะไรน่ะ ท...ทำไมหมอนี่ถึงกลาย....แบบนี้ไปไหนKCITO ก็ตกใจไม่แพ้คนอื่นเหมือนกัน

กรี๊ดดดด ! ไม่นะ JAUMA คุง เจ้าช่วยบอกพวกเรากลายเป็นผู้หญิงไปซะแล้ว

พวกผู้หญิงที่แอบปลื้ม JAUMA จนถึงขนาดเรียกว่าเจ้าชาย ถึงกับร้องเสียงหลง

หุบปากซักทีสิว้อย ยัยพวกบ้า !!!!!

......................

จู่ๆ MEUN ก็ตะโกนว๊ากขึ้นมา ทำให้บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงในพริบตา

พวกแกจะมามุงดูอะไรกันนักกันหนาห๊ะ เป็นพวกโรคจินกันหรือไงชอบดูคนเปลี่ยนเสื้อผ้างันเหรอMEUN พูด

......................... ไม่มีปฎิกริยาใดๆ จากคนทั้งห้อง

แน่ะ ออกไปสิโว้ยยยยยยย !!!!!!

MEUN สบดเสียงดังลั่นพร้อมกับหวดไม้เบสบอลไล่ ทุกคนวิ่งหนีออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ากระจายไปคนละทิศละทาง จะเหลือก็แต่ KCITO กับ RURI จัง และAMAI

ทั้งสามคนต่างไม่เข้าใขกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของ MEUN

ไม่เป็นไรแล้ว หยุดร้องไห้ซักทีเถอะMEUN หันไปพูดกับ JAUMA สายตาที่จ้อง JAUMA ตอนนี้เต็มไปด้วยความสงสาร (ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความอาฆาต)

KCITO กับ RURI จังเข้าไปประคอง JAUMA ให้ลุกขึ้น และให้ JAUMA ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย

.......................

หลังจากนั้นทั้งหมดก็มานั่งล้อมวงกัน ต่างคนต่างไม่พูดอะไรเลยทำให้บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด

เอ่อ นาย อ..เอ๊ย เธออยากให้พวกเราช่วยอะไรมั้ยKCITO พูดขึ้นมา

ทั้งหมดรอฟังคำตอบจาก JAUMA อย่างใจจดใจจ่อ

พวกเธอจะช่วยฉันจริงๆ เหรอJAUMA พูดด้วยเสียงลอดออกจากลำคอ

MEUN, AMAI, KCITO และ RURI จัง ทั้งสี่คนหันมองหน้ากันและยิ้มก่อนที่ MEUN จะพูดออกมาว่า

แหงอยู่แล้ว ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเหลือกันแล้วจะมีเพื่อนไว้ทำไม

หลังจากนั้นพวก MEUN ก็เริ่มการ ปิดปาก กับพวกที่รู้เรื่องของ JAUMA ทุกคนไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ !

Part 1 : เทพี(ซาตาน)แห่งชัยชนะ

ณ. ถนนแห่งหนึ่งซึ่งขณะนี้ร้างผู้คนมันไม่ได้เป็นถนนร้าง แต่ตอนนี้เป็นเวลาที่ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเองอยู่ในที่ๆหนึ่งซึ่งก็แน่นอนว่าจะต้องเป็นโรงเรียนที่ๆนักเรียนหรือเด็กทุกคนต่างมาสุมหัวเอ๊ยมารวมตัวกันตั้งใจเรียนเอาเกรดสวยๆไปให้พ่อแม่ชื่นชมจะมีเพียงแต่ผู้โดยสารที่ว่างเปล่าวิ่งผ่านไปมาบนท้องถนน ชวนให้คิดว่าอีกไม่นานรถโดยสารพวกนี้ก็จะกลายสภาพเป็นเหมือนกระป๋องที่บรรจุอาไรซักอย่างข้างในจนทะลักออกมาและวิ่งไปบนถนนด้วยความเร็วสูง

เด็กคนนั้นหยิบกิ่งไม้ขึ้นมากวักแกว่งกิ่งไม้นั้นอย่างสบายอารมณ์พร้อมเดินเอื่อยๆไปบนถนนเส้นนั้น แน่นอนเด็กทุกคนก็มีหน้าที่ๆต้องรับผิดชอบตั้งแต่พอจะพูดภาษาคนได้ก็คือเรียนและตื่นแต่เช้าไปโรงเรียนเอ๊ะแต่นี้มันจะ9โมงเช้าแล้วหนิป่านนี้นักเรียนคงเข้าชั้นเรียนกันหมดแล้วและทำไมเด็กคนนี้ถึงเดินอ้อยอ่ำอยู่ได้นะ...

ภายในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเสียงอื้ออึงจากการประสานเสียงดังมาจากทั่วสารทิศทุกซอกทุกมุมของอาคาร ในห้องเรียนห้องหนึ่งที่ปราศจากอาจารย์ถ้าเปรียบแล้วสิ่งที่กำลังก่อความวุ่นวายอยู่ในห้องและแผดเสียงประชันกันอย่างไม่ลดละก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้าตัวที่ชอบห้อยโหนไปมาอยู่บนต้นไม้แต่แล้วเสียงนั้นก็ค่อยๆเงียบลงจนเหลือแต่ความเงียบทุกสายตาจับจ้องไปที่สิ่งเดียวกัน

..................

เด็กวัยกะเตาะคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องเรียนผมสีชาสะบัดพลิ้วไปตามจังหวะการเดินสายตาบ่งบอกถึงการไม่สนใจหรือรับรู้อะไรเลยกับบรรยากาศรอบข้าง

หมอนี้ใครกัน

ไม่คุ้นหน้าเลย ดูสิหน้ามันกวนทีนชะมัดยาด

พวกเด็กผู้ชายและผู้หญิงเริ่มซุบซิบพูดถึงความคิดของตนเกี่ยวกับบุคคลแปลกหน้าผู้นี้และในขณะเดียวกันอาจาร์ผู้หญิงร่างสูงบางก็ก้าวเข้ามาในห้อง

เธอคือ JAUMA คุงใช่มั้ย

เด็กผมสีชานิ่งเงียบก่อนที่จะเอ่ยปากตอบ

(ใช่)

เอ๋ นี่เธอเพิ่งมาเหรอ อะไรกันเหลวไหลจริง นี่เพิ่งเปิดเทอมวันแรกนะ อีกอย่าง เธอก็เพิ่มเป็นเด็กเข้าใหม่ด้ว...

หยุดพล่ามชะทีเถอะ เด็กผมสีชาพูดแทรก (แล้วคุณล่ะ) นี่มันก็ตั้งกี่โมงแล้วทำไมถึงเพิ่งมาเข้าชั้น คุณเป็นอาจารย์นะ

ด้วยคำพูดของเด็กผมสีชาทำให้อาจารย์และทั้งห้องตื่นตะลึงคำตอบที่สวนออกไป

อาจารย์ผู้หญิงขมับเริ่มตึงด้วยความโมโห แต่ก็กลั่นอารมณ์และพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยปกติ

เอาล่ะ ถือซะว่าวันนี้มันเป็นวันแรกก็แล้วกันฉันจะไม่เอาโทษเธอ ไปนั่งที่ของเธอได้แล้ว แถวสามโต๊ะที่สองจากฝั่งประตู

เด็กผมสีชาเดินเข้าไปนั่งที่ของตนเองและก็ยังทำเหมือนทองไม่รู้ร้อนกับสายตารอบข้างอยู่เหมือนเดิม

(โห ! ไอ้หมอนี่) แจ๋วว่ะ

มันเป็นใครเหรอ

จะไปรู้ได้ไงเหล่า แต่ที่แน่ๆ (กูเกลียดมัน)

คำพูดเกี่ยวกับเด็กผมสีชาคนนั้นเริ่มรุนแรงขึ้นทุกที รู้ตัวบ้างมั๊ยว่าในสายตาหลายๆคู่ มีกลุ่มผู้ไม่ประสงค์ดีจับจ้องอยู่

หลังเลิกเรียน

..............................................

(ไงไออ่อน)

อะไรกันพวกแก

ว่าแล้วกลุ่มผู้ไม่ประสงค์ดกลุ่มนั้นก็เริ่มออกลาย แผนของพวกมันคือ 6 รุม 1!

เมื่อเช้านี้แกคิดว่าแกเจ๋งมากหรอไงวะ เป็นเด็กใหม่น่ะ หัดเจียมตัวซะบ้างสิ

Jauma เริ่มสังเกตเห็นอาวุธที่อยู่ในมือของพวกมันแต่ละคน ถ้าโดนฟาดเข้าที่หัวละก็ถึงตายแน่

พวกแกนั้นแหล่ะที่ต้องเจียมตัว ไอพวกโง่

หนอยไอนี่!แกกล้าดียังไงถึงกล้าว่าพวกฉันมันพูดด้วยเสียงเหี้ยม

ก็กล้าอย่างนี้ไงละ ผัวะ!!!!

อ้ากกกกกกกก แก!แกต่อยหน้าฉัน

พลังหมัดของjaumaกระแทกเข้าที่ปากมอมของเจ้านั้นจนเลือดกระฉูด

รุมมันเลย เอามันให้ตาย!อะจ้ากกกกกกกจากนั้นพวกที่เหลือก็พุ่งเข้าjaumaพร้อมกัน

ขณะเดียวกัน

พวกเราได้ยินเสียงไรมั้ยเด็กหนุ่มผู้มีพัดประจำกายเอ่ยขึ้น

หือ เสียงอะไรหรอเด็กสาวอีกสี่คนเงี่ยหูฟังตามคำพูดของAMAI

ไม่เห็นได้ยินเสียงอะไรเลย นายคงเล่นเบสมากไปแล้วล่ะหญิงสาวร่างสูงชะลูดซึ่งมีนามว่ามีอันMIUNพูด

เอ แต่ฉันก็ได้ยินนะเสียงน้อยๆของเด็กสาวที่ไม่ค่อยจะพูดสักเท่าไหร่นักออกความคิดเห็น

เธอก็ได้ยินเหมือนกันใช่มะRURIจัง!เห็นมะฉันไม่ได้หูแว่วไปซักหน่อย เธอนั้นแหละที่หูไม่ดี

สายตาพิฆาตระหว่างสาวผู้มีความสูงเกินตัวกับหนุ่มผู้มีพัดประจำกายก่อตัวขึ้น

เอ่อ ทั้งสองคนพอเถอะหน่า ฉันก็ได้ยินเหมือนกันนะ บางทีmeunเธออาจหูไม่ดีจริงๆก็ได้

KEITO!meunส่งสายตาพิฆาตไปยังkeitoเด็กสาวผู้ชอบวาดภาพและการถักไหมพรมเป็นชีวิตจิตใจ

เฮ้ย! เสียงนั้นมันเสียงคนทะเลาะกันนี่หน่า ดังมาจากสวนหย่อมตรงโรงเก็บจักรยาน

Amaiคุงพูดพร้อมกับสะบัดพัด(อารมณ์แปลกใจอะไรประมาณนี้ล่ะ)

อ้าว หยั่งงี้ก็สวยเด้ แหม่ะไม่น่าทำไมวันนี้คันไม้คันกระบองทั้งวันเลย ไปกันเถอะ!

เฮ้ย มีอัน!

ยังไม่ทันที่จะได้คุยอะไรกันเกี่ยวกับเสียงประหลาดที่ดังมาจากสวนหย่อม ด้วยความเป็นคนมั่นใจในฝีมือของตัวเอง จึงไม่ฟังเสียงเรียก(หรือเสียงคัดค้าน)บุกเดี่ยวไปยังต้นเสียงพร้อมกับไม้เยสบอลคู่ใจในทันที

อะไรกันเนี่ย นี่มันเพิ่งเปิดเทอมวันแรกเองนะkeitoพูด

ไปกันเถอะ

นายจะไปไหนamai

ก็ตามยัยมีอันไปไงเล่า

หา บ้าป่าว? อยากตายหรือไง ไม่ได้ยินเสียงนั่นหรอ มีกันเป็นเป็นฝูงเชียวนะruriจังพูด

ฉันรู้ แล้วใครบอกว่าฉันจะไปลุยกับมันละอิอิอิ พวกเธอไม่อยากดูหนังบู๊ดุเดือดสู้กันเลือดสาดหรือไงamaiยิ้มแสยะ

Keito,Ruriจัง ทั้งสองคนหันไปสบตากัน สีหน้าบ่งบอกถึงการไม่อยากเข้าร่วม แต่แล้ว...

เอาสิฮี่ๆๆๆๆ

และทั้งสามคนก็รีบวิ่งไปที่สวนหย่อมทันที...

อ้ากกกกกกกกก!!!!

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งดังก้องไปทั่วบริเวณ ทำให้meunที่กำลังวิ่งเข้ามาหยุดชะงัก

โห เฮ้ย ตะลุมบอนกันน่าดูเลย ใครกำลังสู้กับใครอยู่เนี้ยดูไม่รู้เรื่องเลยว่ะ เอ๋? ฮ...เฮ้ย! ไอผู้ชายหกคนนั้นกำลังลุมไอหัวแดงนั้นหรอmeunตกใจกับภาพที่เห็นและจิตสำนึกลึกๆก็ผุดขึ้นมาว่าเข้าไปช่วยไอหัวแดงนั้นก็ได้วะ

โดยไม่ต้องลังเลmeunมุ่งตรงเข้าไปทันทีแบบวิ่งด้วยความเร็วสูง แต่ก็ต้องหยุดกึกแบบเบรกแตก เมื่อถูกกลุ่มเพื่อนสามคนคือamai,keitoและruriขวางไว้

เฮ้ย พวกนาย..ท...ทำอะไรน่ะ!meunพูด

ฉันเข้าใจนะว่าเธอเป็นคนที่ชอบเรื่องอะไรแบบนี้ แต่ว่าครั้งนี้ขอเหอะ เย็นๆแบบนี้เราไปซ้อมดนตรีกันดีกว่าน่าamaiพูดด้วยสีหน้าละเมียดสุดๆ

บรรยากาศระหว่าง4คน เต็มไปด้วยคำตอบที่คลุมเครือ เพราะเดาไม่ออกเลยว่าสายตาแบบนั้นของmeunกำลังคิดอะไรอยู่

.......................ตาจ้องตา

.......................ตาจ้องตา

แล้วก็...

เฮ้ย! ก็ไหนนายบอกว่าจะมาดูmeunต่อสู้ฉากดุเดือดเลือดสาดกระจายไม่ใช่หรอamaiจู่ๆkeitoก็โพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบ

Amai ทำตาเขียวควับ

นั้นมันก่อนหน้านั้นว้อย ฉันเปลี่ยนความคิดแล้วamaiคุงแก้ต่างแถบไม่ทันเลยล่ะ

อ้าว meun!meunหายไปไหนแล้วล่ะruriจังพูด

นั่นไง วิ่งไปโน่นแล้วไวจริงๆเผลอแป็บเดียวเองkeitoพูด

เร็วเข้าสิ รีบตามmeunไปกันเถอะamaiพูดและวิ่งตามมีอันไป

เอาจริงง่ะ ไม่อยากเลยruriจังพูด ปกติเรื่องพวกนี้เธอมักจะถอยเป็นนิสัย

เอาน่าruriจังไปกันเถอะkeitoพูด

หนอย!พวกแก!เป็นผู้ชายภาษาอะไรวะ6รุม1ไม่ทุเรศตัวเองบ้างหรอ ฮึ่ย แกนี่น่ารำคาญชะมัดยาดเลยว่ะ ผัวะ

Jaumaปล่อยหมัดจัดการพวกนั้นไปได้3คนหมัดของหล่อนรุนแรงขนาดไหนลองคิดดู แค่เจอกันไปคนละหมัดสองหมัดก็จอดแล้ว แต่พวกที่เหลืออากาศล่อแล่เหทือนกัน

และจังหวะที่jaumaอ่อนแรงหนึ่งในสามคนนั้นก็เข้าเล่นงานที่จุดอ่อนของผู้หญิง มันตีเข่ากระแทกที่ท้องของjaumaอย่างแรง ถึงจะทำตัวแมนขนาดไหนแต่ผู้หญิงมันก็คือผู้หญิงอยู่วันยังค่ำ จุดอ่อนนั้นไม่สามารถกำจัดออกไปได้jaumaลงไปกองกับพื้นด้วยความจุก

เฮ้ย อะไรวะ โดนแค่นี้ถึงกับจุกดิ้นเลยหรอฮ่ะๆๆๆแกเป็นผู้หญิงหรือไงวะห๊ะ!

หนอย ก...แกjaumaกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ ไปลงนรกซะย้ากกกกก!!!!

เจ้าคนที่ยื่นหัวเราะอยู่ไม่ทันระวังตัว จึงโดนหมัดเทพเจ้าแห่งความโกรธของjaumaเข้าไปเต็มแรง เลือดที่ปากของมันพุ่งกระฉูดออกมาพร้อมกับฟันหน้าเกือบทั้งแผง(โหดวุ้ย)

เหวอ ก...แก แกมันปีศาจชัดๆ!ไอพวกที่เหลือสองคนร้องเสียงหลง

หึJAUMA แสยะยิ้มพร้อมกับบีบมือเสียงกระดูกดังกร็อบ คราวนี้ก็สาแกอีก 2 คนและกันนะ

แต่จังหวะเดียวกับที JAUMA กำลังเงื้อหมัดไอสองคนนั่นก็ถูกจัดการโดยไม้ตีเบสขนาดยักษ์ซึ่งหวดทีเดียวแต่สามารถทำให้สลบเหมือดทั้งสองคนได้

เหอะ ไอนรกไก่อ่อนเอ้ย พวกแกคงจะสลบไปอีกหลายวันเลยแหละ หรือบางทีอาจจะไม่พื้นขึ้นมาอีกก็ได้MEUN พูดพร้อมกับลูบไม้เบสบอลอย่างหวนแหนและหันไปพูดกับ JAUMA ไง นามเป็น อะ...พลั่ก ก !

เหตุการณ์ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้น MEUN ถูก JAUMA เสยเข้าที่คางด้วยหมัดจนหงายหลังส้มตึงไปกับพื้น (ที่จริง JAUMA ตั้งใจจะชกที่ปากซึ่งเป็นอวัยวะที่เจ้าตัวชอบทำให้มันเลือดกระฉูด แต่เนื่องจากความสูงของทั้งสองคนที่แตกต่างกัน (มั่ก ๆ) เลยทำได้แค่เฉียดที่คางแต่ก็มีผลเหมื่อนกัน)

อูย ก...แก MEUN ลุกขึ้นเอามือกุมคางด้วยความเจ็บปวด น..นี้ฉันมาช่วยแกนะ โอ๊ะ คางฉัน

เธอรู้สึกเหมือนคางมันหนักเหมือนกรามกำลังจะระเบิดจนพูดไม่ออก

MEUN !

ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ

พวก AMAI คงตกใจกับภาพที่เห็น คนอื่นเลือดกบปากเป็นเรื่องธรรมดา แต่ MEUN เลือดกลบปาก ...เป็นภาพที่เห็นได้ยากยิ่งนัก (พอๆ กับเป็นไปไม่ได้ที่เราจะเห็นปลาทีปีกบินพุ่งขึ้นมาจากน้ำนั่นเหล่ะ...งงมั้ย)

โฮ่ ๆๆๆ คราวนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ MEUN เธอเสียท่าหนุ่มน้อยผมแดงนี้เหรอ AMAI พูดพร้อมกับสะบัดพัด ๆๆๆ (สงสัยอากาศคงจะร้อยมากเนอะ)

ทำไมนายพูดหยั่งงี้ล่ะ MEUN กำลังเจ็บอยู่นะRURI จังพูด

นายเป็นคนทำเหรอKCITO หันครับไปทาง JAUMA คุงที่ยืนตั้งท่าอยู่ข้างๆ

ใช่ ทำไมเหรอ ก็ยัยนี้ดันเข้ามาสอดเรื่องของฉันนี้JAMA คุงตอบ

หนอย ก...แก แกแสบนักนะ ปากหยั่งงี้เอานี้ไปกินหน่อยเป็นไง !

หวาาาาาาาาา ! อ่อก

ไม้เบสบอลของ MEUN ตวัดเฉียดหน้าของทุกคนไปถูก JAUMA แบบตรงเป้าหมาย JAUMA กระเด็นไปตามแรกกระแทก

หึ ไงล่ะ ในฐานะที่แกปากดี ชิMEUN รู้สึกเสียหน้านิดหน่อยที่ความจริงเธอตั้งใจจะเข้าไปช่วย JAUMA ที่ถูกรุมแต่ดันมาโดยชกหน้าซะหงายหลัง

อ...อูย JAUMA ซึ่งนอนกลิ้งอุ่ยที่พื้นรับลุกขึ้นมาโดยฉับพลัน แก !

MEUN ที่กำลังยืนหันหลังโดยที่ไม่สนใจ JAUMA ที่โดนซัดไปเรียบร้อยและกำลังสะใจอยู่ รู้สึกถึงแรงกระแทกบางอย่างที่กลางหลัง

อ๊ากกกกกกกกกก ( เสียงร้องของ MEUN )

เหวออออออออ MEUN !!!!!

ด้วยแรงกระโดดถีบ เอ๊ย กระโดดเต๊ะของ JAUMA คุง ทำให้ MEUN ถึงกับหลังแอ่นและหน้าคว่ำไปกับพื้น การต่อสู้เริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

ไอ้หัวแดง แกจะทำเกินไปแล้วนะ เล่นกระโดดถีบกับเลยเหรอ (แล้วจะย้ำทำมาย : ความคิดของ MEUN)KCITO พูด

ไอหนุ่มน้อยหัวแกง แกกล้าดียังไงถึงมาถีบท่าน MEUN หัวหน้าของพวกเราได้ รู้มั้ยว่าท่านผู้นี้ไม่เคยแพ้ใครมาก่อน แล้วอีกอย่างเราก็อยู่ห้องเดียวกันควรทำตัวให้มันดีๆหน่อยรู้มั้ยAMAI พูดแต่ในใจจริงรู้สึกสมน้ำหน้า MEUN อยู่นิดหน่อยนะ

จู่ๆ JAUMA คุงก็เดินตรงเขามาหา AMAI ทำให้ AMAI ประหม่านิดหน่อย

พัดนี่....สวยดีนะJAUMA คุงพูด

อ...เอ๋AMAI ไม่คาดคิดกับคำถามจากปากเด็กผมแดงนี่มาก่อน (ที่เรียกเด็กก็เพราะว่าท่าทางมันเหมือนเด็กไง) ช....ใช่ ฉันชอบมันมากเลยล่ะ (ถ้าไม่ชอบคงไม่ถือไว้ตลอดเวลาหรอก) ทำไมเหรอ ?

เอ๋ อะไรติดศอกนายน่ะJAUMA คุงพูดและชี่ไปที่ศอกของ AMAI ยกศอกขึ้นมาดูข้างที่ถือพัด

อะไรเหรอ ไม่เห็นมีอะไรติดเลย

แล้วมันมีที่ไหนล่ะไอไง่ นี่แน่ะ !

อะจ๊ากกกกกกกกกกกกก !!!!!!

JAUMA คุงหลอกให้ AMAI ยกศอกขึ้นเพื่อจะจัดการด้วยหมัดแทนเจ้าไฟฟ้า (แบบว่า เวลาที่เราโดนอะไรแข็งๆ กระแทกที่ศอกแรงๆ จะรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแล้วมันก็ชา) จนพัดที่อยู่ในมือ (ซ้าย) ของ AMAI คุง ร่วงลงที่พื้น

ฮ่ะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆJAUMA คุงหัวเราะร่า ฉันขอพัดนี้แล้วกันนะ นายคงไม่อยากได้มันแล้วใช่มะถึงได้ทิ้งลงพื้นแบบเนียะ

แก...ไอเปรตหัวแดง เอาพัดฉันคืนมานะ AMAI คุงกัดพันกรอก

อยากได้คืนเหรอ ? เอ่า ฉันคืนให้ก็ได้

เฮ้ย !

พัดของ AMAI คุงลอยละลิ่วและตกลงด้วยการทิ่มลงกองขี้หมาเหม็นหึ่งที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่หลา

แก ! พัดฉัน ! AMAI หันควับและแผดเสียงลั่น

อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ พวกแกนี่ตลกจังเลย โรงเรียนนี้ดีจริงๆ มีแต่ไอพวกไก่อ่อนทั้งนั้นเลยสนุกจริงๆ ว่ะ อืม....เชื่อแล้ว เชื่อแล้วว่าแกนั่นแหล่ะที่นิสัยแย่ JAUMA

เฮ้ย มันหนีไปนู้นแล้ว ! ทำไมพวกแกไม่จับมันไว้วะ หลังจากที่นอนหลังแอ่นอยู่ที่พื้นmiunลุกขึ้นตะโกนลั่น

Amaiฉุนกึก

รู้แล้วโว้ย! แล้วแกไม่จับมันไว้เองล่ะ แกมันก็ไก่อ่อนเหมือนที่มันพูดนั้นแหละ ชิ! ธ่อพัดสุดที่รักของฉันamaiพยายามพัดขึ้นมาจากกองขี้หมาแต่ถึงจะรักพัดนั้นแค่ไหน มันก็น่าขยะแขยงเกินกว่าที่จะหยิบมันขึ้นมาและเอามันมาถือเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นี่แกว่าฉันหรอ!meunเสียงสูงและเอาไม้เบสบอลกระทุ้งพื้นดังสนั่น

ก็เออน่ะสิ ฉันพูดกับแกอยู่ยัยซื่อบื้อamaiพูด(หรือด่า)แบบไม่แยแส

หนอยแก ฉันฉุนขาดแล้วนะ

เรื่องของแกสิ

ถ้าเทียบกันแล้วตอนนี้amaiสนใจพัดของตัวเองมากกว่า

แกยั่วฉันเองนะ

เฮ้ยยยยย!!!!

กรี๊ดดดอย่าน้าาาาmeun!!

โดยที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นmeunหวดกระบองไปที่amaiที่นั่งยองๆอยู่ที่พื้นruriกับkeitoกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ(เริ่มมาฟัดพวกเดียวกันหลักๆของสงคราวไฟบรรลัยกัลป์ครั้งนี้ก็เริ่มจากไอหัวแดงนั้นใช่แล้วjaumaทั้งสองคนโมโหเจ้านั้นอยู่ก็เลยพาลไงล่ะ)

แต่อนิจจาamaiสามารถหลบกระบองนั้นได้ไปหวุดหวิด แต่ทว่ากลับหลบสิ่งหนึ่งไม่พ้น กองขี้หมา!

กรี๊ดดดดดดดด!!!!(เสียงamai)อี๋ อ้วกกกกกกกก

ก๊าก ฮ่าๆๆๆๆๆลูกคุณหนูหยั่งแกสัมผัสของต่ำๆแบบนี้บ้างเป็นยังไงล่ะmeunหัวเราะจนท้องแข็ง มือไม้อ่อนถือไม้เบสบอลไว้ไม่อยู่

ตายแล้วamaiคุงอุบคิกๆๆๆruriกับkeitoอดที่จะขำกับภาพที่เห็นตรงหน้าไม่ได้เหมือนกันทั้งสองคนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

ตอนนี้amaiมีชะตาเดียวกันกับพัดสุดรักสุดห่วงหวง หลบผิดที่ไปหน่อยเน้อ แล้วฉากต่อสู้ที่ดูเหมือนจะเห็นแต่ไม้เบสบอลยักษ์ออกโรงซะส่วนใหญ่ก็จบลงด้วยเสียงหัวเราะแต่มันก็ใช่จะจบไปเลยซะทีเดียว สำหรับพวกmeunเหตุการณ์ครั้งนี้มันไม่ผ่านเลยหรอกนะเจ้าjauma...

จบตอนแรกแล้วนะคับดีไงหรือไม่ดีก็ติชมกันได้

และก็ขอโทษด้วยนะคับที่อัพช้ากับยังลงรูปกับประวัติตัวละครให้ยังไม่ได้ขอโทษจิงๆคับ

edit @ 2006/10/01 20:24:03

สวัสดีคร้าบบบบบบผมKAYUJIเป็นคนดูแลบล็อกTOMODAJISUKIKIนี้นะคับแต่ที่จริงแล้วยังมีอีกหลายคนที่จะดูแต่พวกนั้นโยนน่าที่ให้ผมหมดเลยอ่ะ T T (เศร้า)

วันนี้ผมเปิดบล็อกเป็นวันแรกนะคับผมจะมาบอกสิ่งที่ในบล็อกของเราจะทำกัน

- FIC จะเป็นนิยายที่นักเขียนประจำกลุ่มเราแต่งขึ้นนะคับมีหลายแนวเลือกอ่านได้ตามใจชอบคับไม่ว่าชายๆ ชายหญิง

- Pictures จะเป็นรูปภาพต่างๆนะคับไม่ว่าจะเป็นรูปที่วาดเอง,รูปการ์ตูนและรูปดารา

- Music ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเกี่ยวกับเพลงเราจะเอาเพลงหลายภาษามาลงไม่ว่าญี่ปุ่นเกาหลีไทยเราจะอัพมาลงให้นะคับถ้าคุณขอเราก็จัดให้แต่ถ้าเพลงไหนเราไม่มีก็ต้องขอโทษด้วย

-GAME เราจะนำเกมส์มาให้เพื่อนๆร่วมสนุกกันและจะมีของรางวัลให้สำหรับผู้ที่ทายถูกนะคับ

-ตอบปัญหาภาษาญี่ปุ่น&จีน เราจะมีการตอบคำถามภาษาญี่ปุ่นกับจีนนะคับคนไหนอยากรู้คำแปลของคำว่าอะไรถามมาได้เลยคับเราจะตอบให้แต่ภาษาจีนอาจจะไม่มั่นใจเท่าไหรนะคับแต่พวกเราตอบได้^^

-ตอนนี้COVER วง NEWS คนครบแล้วนะคับและจะเริ่มซ่อมตอนปิดเทอมนี้คับแล้วจะเอารูปวงมาให้ดูกันนะคับ

เอาละคับสิ่งที่พวกเราจะทำก็มีแค่นี้ละคับถ้ามีไรเพิ่มเติมเราจะบอกให้รู้นะคับ

แล้วก้อเร็วๆนี้ เราจะเอารูปภาพของตัวละครในFIC(ที่จะลง)พร้อมประวัติมาให้ดู+อ่านนะคร้าบบบบบบบบ ยังไงก็ฝากบล็อกTOMODAJISUKIKIไว้ด้วยนะคร้าบบบบบ